9 ، 10 ، 11 ، 12 - و امضوا فى الَّذى نهجه لكم و قوموا بما عصبه بكم فعلىّ ضامن لفلجكم آجلا ان لم تمنحوه عاجلا ( و آن راه را پيش بگيريد كه براى شما روشن و هموار ساخته است و با آن واقعيات قيام كنيد كه مربوط به شما است ، در اين صورت على وصول به هدف و الا را اگر در اين زندگانى نمودار نگردد ، در ابديت براى شما تضمين مىنمايد . راهى را پيش بگيريم كه آفرينندهء راه و مقصد معين كرده است راهى بزن كه آهى بر ساز آن توان زد شعرى بخوان كه بر او رطلى گران توان زد بر آستان جانان گر سر توان نهادن گلبانگ سر بلندى بر آسمان توان زد حافظ همچنان كه در مباحث گذشته گفتيم ، چه بدانيم و چه ندانيم ، چه بخواهيم و چه نخواهيم ما در حال حركتيم و از اين كه مقصدهايى را كه در سر راه مان مىبينيم ، نه از نظر منطق ما را اشباع مىنمايد و از نظر دريافتهاى وجدانى ، به خوبى روشن مىگردد كه حركت ما بنى نوع آدم رو به مقصد والاترى است : نيك بنگر ما نشسته مىرويم مىنبينى قاصد جاى نويم پس مسافر آن بود اى ره پرست كه مسير و روش در مستقبل است مولوى نيز چنان كه در آن مباحث متذكر شديم ، بعضى از افراد بشر آن قدر در نادانى و خود خواهى غوطه ور است كه اصلا نمىداند حركت مىكند يا نه ، برخى ديگر ميداند كه حركت مىكند ، ولى نمىداند كه آيا با اين حركت راهى را طى مىنمايد و رو به آينده ايست كه همهء گفتار و كردار و انديشه و حتى خواسته هاى